13-08-04

DODENTOCHT BORNEM 100KM

Vrijdag 13 augustus voor de eerste keer de dodentocht gestapt en aangekomen om 19h28. De datum -vrijdag de 13e- heeft zijn naam niet gestolen. We zijn begonnen aan de tocht om 21h in de regen en het is tot na 3h blijven gieten. De regen viel met emmers uit de hemel. De eerste lus rond Bornem viel nog mee nat maar goede banen. Vanaf Roddam wachtte ons iets heel anders. We werden door smalle paadjes gestuurd die bijna niet te bewandelen waren. In de donkere nacht zakten we tot aan onze enkels in de modder en moesten we door waterplassen. Dit ging zo verder tot aan Kalfort en Breendonk. En eigenlijk zou ik niet mogen klagen want ik heb het grooste probleem -slaapprobleem- met de nacht maar nu moesten we ons zo concentreren op de weg dat ik geen tijd had om moe te worden. Onderweg viel het op dat het geen gewone tocht zou worden want het aantal opgevers was niet gering. Via Londerzeel en Imde bereikten we in Steenhuffel de brouwerij van Palm - 54km 8h51- waar we eindelijk aan onze bagage konden. Na ons te hebben voorzien van droge kledij en iets gegeten te hebben trokken we met nieuwe, frisse moed verder. We wandelden via Merchtem en Buggenhout naar Opdorp en daar zat de tocht er al voor drie vierde op. Aan de gezichten van de andere wandelaars te zien, kon je merken dat het al voor iedereen redelijk zwaar was geweest. Daarna wandelden we via de controleposten in Lippelo en Oppuurs naar St.-Amands en toen wisten we dat dat het uitstappen van de tocht geen probleem zou worden want het was nog maar 10km te gaan. De laatste 10km via Branst naar Bornem was een ware marteling voor de voetjes die van vier 'bleinen' waren voorzien waarvan één onder de teennagel. De laatste 500m verliep tussen de dranghekkens en onder het applaus van mensen die ne keer kwamen kijken naar die zotten die 100km stappen. We kregen ook nog felicitaties van onze vrienden (de supporterkes) en rond 19h28 stapten we moe maar voldaan over de eindmeet. We zochten onze bagage en eindelijk kon ik genieten van een goeie frisse duvel. Nog ne dikken proficiat aan mijn medewandelaars Andre, Silvie en Patrick-die ondanks hevige pijn aan zijn been toch volgehouden heeft-. Het is ons gelukt en we zijn fier op. Het was fijn en zwaar maar volgend jaar.... kom ik zeker terug!

08:39 Gepost door moorecrosser | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

100km Bravo, ik wist dat jullie zot zijn maar dit was een krachttoer. Zeker voor Silvie. Bravo voor de volhouding.

Gepost door: annemie | 22-08-04

De commentaren zijn gesloten.